Ve melankoli…

Robert Burton, 1621 yılında Oxford’da şu satırları yazmış: “Kim deli değil ki? Kim uzak melankoliden? Kime değmemiş melankoli eli gelip geçici ya da kalıcı biçimde?”

Melankoli eli, biraz yaş almaya başlayınca gelip dokunuyor. Bir de bir karakter yapısıyla da alakalı. Yani, bir çocuk 5 yaşındayken bile başka eve giden bir yemek masasının arkasından ağlamayıp onu sadece seviyorsa okşayıp, bunun bir karakterle ilgili olduğu söylenebilir.


Melankoli, insanın önüne bakmasını engelleyen öylesi zor bir hal. Melankoli “kara safra” demek. Eski Yunan’dan gelen bir kelime. Bugün bir ruh halini anlatan o kelime o günlerde vücudun bir hastalığını tanımlamak olarak kullanılır.


Diderot Burton ile aynı yıllarda melankoliyle ilgili şunları söyler: “Gündelik eksiklik duygumuzdur. Kendimizden hoşnut olmamızdan doğan sevincin karşıtıdır: Genelde ruhun ve organların zayıflamasından ileri gelir: Aynı zamanda insanın ne kendinde, ne başkalarında, ne arzularının nesnelerinde, ne de doğada bulabildiği bir tür eksiksizlik düşüncesinden de kaynaklanır; varoluşa ilişkin tatlı bir yeti verecek kadar ruhun yetilerini çalıştıran, aynı zamanda onu tüketecek şiddetli duygulardan, tutkuların kargaşasından ruhu koruyan derin düşünmeden zevk alır…”


Eksiklik duygusu tespiti ne kadar yalın ve doğru. Gün içinde yanımızda olmayanları, elimizden tutmayanları, bu dünyadan göçüp gidenleri, gerçekleşmemiş hayalleri düşünüp üzülüyoruz. Sizi bilmem, ben hep üzülürüm. Melankoli işte… Bu günü kaçırarak kendimizi yeme hali.


Sevincin karşıtında kendinin kendine bir düşman o melankoli.


Ne derin düşünmek gerekir ne de üzülmek. Zamanımız kısıtlı hep, uzun gelse de.


Pis melankoli, sevmiyorum seni.


Ama bu şarkıyı seviyorum mesela:


“Kelebek kadar ömrümüz var
Sevmek lazım hemen başlayalım
Kaybedecek daha neyimiz var
Aşk için ne gerekiyorsa hepsi ben de var…”


http://fizy.com/#s/1x23m7


REDD, Nefes bile almadan.


Puff… “Melankoli kendini bilmeyen bir anıdır” der Faubert. Bir de Proust: melankoli; “yitik zaman arayışıdır.”


Noktamsı.


Kaynakça: Melankoli: Bunalım Başkalaşımları, Helene Prigent, YKY

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: