Söz…

Televizyon açık. Haber kanallarının birinde bir konu hararetle tartışılıyor. Kulak kabartıyorum biraz, sonra vazgeçiyorum. Ne bağıranın ne de savunmaya geçenin konuyla ilgili derdi yok. Konuyla ilgili dertleri olsa, bu defa spikerin aldırası yok. Kelime seçerek tartışmaları kişiselleştirme, laf çakma, arada sırada gelen bir “hahahah” ukalalığı. Aynı aynı.


Savunulan sözler değerini çoktan yitirmiş. Arkasını dolduran zeminin yerini “kaygan zemin” almış. Bıçaklandığınız ve neredeyse can çekiştiğinizde bile twitter için alay konususunuz. İnsan olmanın en asgari değerini bile edinememiş kişilerin hedef tahtası haline gelmeniz an meselesi. 


Popülerlik zor şey kısaca. Bağır çağır, ona buna mesnetsiz sataş, yanıtını alınca da kuyruğunu kıstırıp uzaklaş. 


Zor hafta


Bu hafta siyaseten zor geçti. Her an şehirlerde bombaların pimi çekilecek bizler de yine o 90’ların kaotik atmosferine çekilecektik sanki. 


İfade özgürlüğü elbette…Tüm görüşlerin özgürce dile getirilmesi, elbette… Sözün arkasının dolu olması, elbette. İnsana dair değerlere saygı gösterilmesi elbette.


Kaygan zeminlerde dans edenleriyse ciddiye almamak, elbette.


Bıçaklanılan/öldürülen/haksızlığa uğrayanla dalga geçeni ciddiye almamak, kuşkusuz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: