"Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime"

Takip edilecek, günü gününe tepki verecek, yorum yapacak ne kadar konu var. Takip edilecek onlarca roman, cümle, yapılacak onca iş. Bilmem kaç parça puzzle gibi birikiyor işte. Ama hangi parçayı nereye koyacağını da kestiremiyorsun bir yandan.

Okunmayan ve beni bekleyen kitaplara baktım, üzerine düşündüğüm ama yoğunluktan yazamadığım tezimi düşündüm. Herkesin beklentisine baktım.
Aslında insanın kendiyle savaşı asli olan. David Harvey “zaman-mekan sıkışması” der buna bir başka kavramsallaştırmada. Ama kapitalist döngü deyin, neoliberal düzen diyiverin, günlük hayatı nasıl ele geçiriyor, bir mücrim gibi istikbalime bakıyoruz. Korku salıyor insanı. Ya bir kirlenmişlik içinde yuvarlanıp gidiyoruz ya da uzak duruyoruz çoğu zaman.

Yaşamda hepsinin bir zamana yetişmesi gerekiyor; hayat bir şekilde hızla geçiyor bunları da yakalayıp okumak anlamlarını temiz bir havayı içine doldurur gibi çekmen gerekiyor. Bir yazarın cümlesi aklına bir kaç yıl sonra bile gelmeli. İyi bir roman benim için odur. Bir hal, bir çıkarım aklına geliverir işte. Alakasız zamanda zihninde parlar durur.

Bu akşam aklıma da bu şarkı takıldı: http://fizy.com/#s/1agyx1
Şu karambolden bir süreliğine de olsa çekilip bir durmak, aklında bir anda beliverecek o cümlelerin sahipleriyle platonik buluşmalar yapmak lazım. 
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: