Rutin..

Gün ışığı girdi bir yerlerden. Işık hüzmeleri kalın perdeden süzülerek girerken gözünü açtı. Gün yine başlamıştı işte.

Her sabahki rutin. Yerinden kalktı, mutfağa girdi. İyi gelir belki mideme diye süt içti. Midesi uzun zamandır kaynıyordu, mide ilaçları eli ayağı kolu olmuştu.Televizyonu açtı, köşe yazarlarının yorumlarını okuyorlardı. “Hep aynı, hep aynı…” diye geçirdi içinde. Midesi yine kaynar gibi oldu ama, yok bu defa ilaç almayacaktı, alıştırmamalıydı.

Rutin hayat, aynılıklar, sıkıntılar, sıkıntılar, mide yanmaları.

Aynı hayatta başka bir hayat mümkün mü ki?

Bunu sorgulamak ise hep yorucuydu.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: