Karşılaşmalar üzerine notlar – 1

Sokakta yürürken karşına bir eski arkadaşının çıkması ne gariptir. Yolları türlü nedenlerle çoktan ayırdığın, zaman ve tercihlerin dünyanın diğer tarafına attığı bir eski kalp yarasıyla karşılaşmak…Kendini kaybettiğini düşündüğün bir süreden çoktan geçmiş olmana rağmen…Şunu söyler belki: “Boşversene sen, herkes birbirinin üzerine basarak ilişki kuruyor; oysa biz temizdik, böyle değildik.”

Nereden bilir ki, bir anda nasıl bunları söyleyiverir haznesinden çıkartıp, en incinen yerine dokunmayı başarır? Bilemem ki…

“Geç saatlerinde
Birisi kapımı çalmış gibi
Bir de bakarım ki boşluğun ortasında rüzgardan başka bir şey yoktur
Sulardan, ağaçlardan, gündüzleyin yaktığımız
Ateşlerden sönmeye yüz tutmuş
Sanki hiçbir şey yokmuş da
Var olan her şey oradaymış gibi
Sanki yeryüzünün bütün toprakları kapımı tıklatıyormuş gibi


Adsız, yaşam gibi belirsiz
Filizlenen bitkiler ve çamur gibi bulanık,
Gözlerimi kapar kapamaz uyanırsın canevimde
Ben toprağa uzanınca doğarsın uçuşan tozlar gibi,
Yatağını aşındıran nehir 
Birbirine dolanmış çıplak ağaç köklerini koruyarak büyürse
Sen de onlar gibi büyürsün bende…”

Pablo Neruda, Serenad’dan bir seçme.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: