Consolation

Bazı piyano partilerini dinleyince, yeniden piyano başına oturmak geliyor içimden. Bu da onlardan biri.

4-5 yıl kadar süren piyano derslerinde öğrendiğim bir kaç şey vardı…İlk müziği hissetmek… Otururken öylesine notaların sana gösterdiği gibi çalmamak. Olanı hissetmek. Diğeri ise konsantre olarak uzun saatler çalışma gereği… Kendini piyanonun bir parçası gibi hissedebilmek…

Çok uzun zaman geçti… Sıkı çalışırsa iyi bir piyanist olabilir, demişti Hocam Kamuran Gündemir… Yapamadım…

Onun yerine iyi bir dinleyici oldum. Belki bir gün de amatör çalarım, kim bilir…

Bu gecenin nefesi bu olsun… Bir teselli…

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: