Kare

Fotoğraf anın bugüne kalan hediyesidir. Kare donar, bir an kilitlenir ve sonra tüm hayat akmaya devam eder. O kadar klasik, o kadar yalındır o anın duruşu.

Bu fotoğraf, 2008 yılında Tarabya’da çekildi. Yaşlı adam bankta oturup denize bakıyordu. Belki karısını evde bırakmış, belki hiç evlenmemiş, belki de karısı çoktan ölüvermiş. Denize bakıyordu, balık tutanlara; havanın soğuğu, denizin nemi, iyot kokusunun arasında, kendi düşünce dehlizlerinin arasında kaybolmuştu.

Bugün, 2008’de, o karede bıraktığım bu adam için bir şarkı buldum. Şarkı önce geldi, fotoğrafın hatırası ise sonra.

Beatriz Şarlo diyor ki: “nasıl geçmiş yeniden yakalanmak istenen o zamansal maddeyse, tanıklık anı da anlatının zamansal maddesidir.”

Kaynakça: http://fizy.com/#s/1ajdpm

“Gidiyorsun / Beni bana bırakıp

Ayrılığa katlanıp

Biliyorum / Sen de benim gibi

Ayrılığa katlanıp

Artık bir derin sızıdır / Bize bizden kalan

İçimizde saklanan / Artık bir ömür boyudur

Seni bana çağıran / Kalbimin kuytusundan

Gece yarıları / Sokak lambaları

Penceremde Meraklı rüzgar

Okul çocukları / Pürtelaş insanlar

Hiçbirşey olmamış gibi

Oysa içimden kopan bir sen değilsin

Umutlarım anılarım inançlarım var

Kendine gülümseyen bir halim olsa da

İçin için akan gözyaşlarım var.”

Reklamlar

Kare” için bir yanıt

Add yours

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: