Tadımlık: “Ülkesi Olmayan Adam”

Yazlık evlerde kaderine terkedilmiş kitaplar vardır. Yaz kitabı diye gezer kumlu deniz çantalarında, sonra bunu okudum, taşımaya gerek yok diye bırakılır bir kenara. O kenarda birikenlerden iki raf dolusu kitap çıkar, bir bakarsın. Çocukken okuduklarının içine, ergenken okudukların birleşir… Bir de dönemlerin ruhları siner kitapların içine. Zaman zaman okuduğunu dahi unutursun.

Şimdilerde başka bir kitabın sayfalarında geziniyorum; ama onun kaderi de diğerleri gibi olmayacak gibi… Ankara’da kütüphanenin içine girecek yeniden.

Unuttuğum bir kitap, yeni edindiği değerle yeniden ana kütüphaneye doğru yol alacak.

Bu gecenin tadımlığı Kurt Vannegut’un “Ülkesi olmayan Adam” kitabından….

“Psikopatlar, yani demek istediğim, vicdansız insanlar, acıma ve utanç duygusu olmayanlar devletimizin ve kurumlarımızın kasalarındaki bütün parayı alıp ceplerine indirdikten sonra, gençlerimize ne söylenebilir ki?

….

Ve size tutunabilmeniz için verebileceğim, zayıf bir şey aslında. Hiçsizlikten daha iyi olmayan bir şey, hatta belki hiçsizlikten daha kötü olabilir. Gerçekten modern bir kahramanın düşüncesi…

… Falcılar yönetimdeyken, biz her zamankinden daha çok sanayileşip militerleşirken, annelere, bebeklere, yaşlılara, veya fiziksel veya ekonomik olarak güçsüz olanlara o kadar az kahrolası ilgi gösteriliyor ki…

… Bütün güç falcılardaydı. Onlar yine kazandılar. Gerçekten mikroptular. Bugün zamanıyken belirtmemiz gereken, falcıların kendileriyle ilgili bir şeyi gözler önüne serdikleridir. Aslında hayat kurtarmakla ilgilenmiyorlar. Onlar için önemli olan sözlerinin dinlenmesi – her ne kadar cahilce de olsa, tahminleri sürüyor. Nefret ettikleri bir şey varsa, o da akıllı bir insandır.

Yine de, siz o insanlardan olun. Bizim hayatlarımızı da, kendi hayatlarımızı da kurtarın. Onurlu olun….”

Kurt Vonnegut, “Ülkesi Olmayan Adam”, Mayıs 2006

Falcılar ve o insanlar arasındaki ayrım, Yaşar Kemal’in şu sözlerinde de gizli değil mi sanki?

” bir zamanlar bu şehirde konuksever, sıcak yürekli, dost canlısı iyi insanlar, ceren gibi, kırmızı mercan gözlü, uzun boyunlu, kalem kulaklı, suna gibi cins atlar vardı. onlara ne oldu?” yaşlı adamdır ki, azıcık doğruldu, ak sakalı kirli, titredi, yüzü eski bir ışıkla parıldadı, derin bir aaah dedi, ciğeri söken. aaaah! duvara sırtını iyice verdi. neden sonra gözlerini açtı: “o iyi insanlar,” dedi, ”o güzel atlara bindiler çekip gittiler…”

Dinlemeniz için:

İyi geceler…

Reklamlar

One thought on “Tadımlık: “Ülkesi Olmayan Adam”

Add yours

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: