“Uğur Mumcu Ölümsüzdür”

Bir kaç yıldır, um:ag’da, yayın yönetmenimiz Orhan Bey ile bir kitap üzerine çalışıyorduk. Babamın ardından yazılanlar. Elbette işin büyük çoğunluğunu Orhan Bey yaptı; ben 1993 yılında açılan defterleri okurken çoğu zaman hüngür hüngür ağlamadan devam edemedim, ne yalan söyleyeyim.

Biliyorum, aradan çok uzun zaman geçti, bizler büyüdük; o gün rahme düşen bugün neredeyse 20 yaşında. Acının geçmesi lazım değil mi? İlk günkü yakıcılığı kalmadı elbette, her acı üzerinden atladığımız alevler gibi. Baharın gelebileceğine dair inancım ise hiç bitmiyor; bir yanım ne kadar eksik olsa da…. Nasılsa yalnız değilim biliyorum, bu durumda da; bunu bilmek bile güç vermeye devam ediyor.

Her gün ben babamdan kalan bir iz görüyorum, onun bıraktığı bir izle karşılaşıyorum; ya bakkalda bir resim ya twitter’da bir yorum. Bir ölümün ardından, insanların sesi olmuş, insanlar için ölebilmeyi göze alabilmiş bir babanın evladı olmaktan hep gurur duydum; onun gittiğine ne kadar kızmış olsam bile.. En son Ali Amcamın yazdığı şu satırlar, ilmek gibi oturdu boğazıma… En çok, kalbimde sevgi taşıyan bir dost, onu bu kadar yalınca anlatabilirdi.

“…Sayfaları karıştırırken, sana seslenenlerin bir bölümünün de geçen zaman içinde aramızdan ayrılıp gittiklerini fark ettim.

Onların büyük bir bölümü, seni yazar, düşünür, yurtsever, Kuvvacı Uğur Mumcu kişiliğinle tanıyorlardı. Kuşkusuz kişiliği oluşturan önemli öğeler bunlar. Ama, insanın bunun dışında günlük yaşamın her anına yansıyan, dostlarına da bulaşan bir “insan” yanı var.

Bir de o yanını tanısalardı, senin her zaman dostlarının, ezilenin, haksızlığa uğrayanın yanında duran, bu sevecen tavrını açıkça ortaya koyan yanını bilselerdi…

Seninle ne kadar çok gülerdik. O günden sonra da, sensiz de güldüm.

Ama senden sonra, hiç o kadar dolu dolu, o kadar içten, o kadar derinlikli gülmedim.

O günden sonra, gülüşlerimde hep bir hüzün, hep bir eksiklik, hep bir yüzeysellik varmış gibi geldi bana.

O günden sonra ağladım da… Ama bilmiyorum, sana mı ağlıyordum, yoksa topluma mı?…”

Uğur Mumcu Ölümsüzdür kitabı, 20 yıl boyunca, Uğur Mumcu’nun ardından yazılanları içeriyor. Bu kitabı yazan, kimi zaman 8 yaşında bir kız çocuğu, kimi zaman bir profesör, oyuncu, siyasetçi, yazar, çizer ve en önemlisi sizlersiniz…

Kitap, ağustos sonunda yayınevlerinde olacak, um:ag yayınlarından..

Suya yazılan yazılar değil bunlar. Yaşanan acının ne kadar derin bir yerde, insanların yüreklerinde yer aldığının en somut izleri…

Bu sözler, bizlere biçilmek istenen bir hayatın, bir travmaya karşı en derin karşı çıkışları…

Bir de -son günlerle de bağlantılı- bir alıntıyla sonlandırayım bu yazıyı:

Uğur Mumcu : “Türkçülüğün ya da Kürtçülüğün ön plana çıktığı siyasal ideolojiler, ister istemez gerginlikler ve sorunlar doğururlar. Her şoven görüş, bir başka şovenizmin doğumuna yol açar. Sağlıklı çözüm, etnik kökenlerin ‘ayrıcalık ya da baskı nedeni’ sayılmadığı demokratik toplumlardadır.” (Cumhuriyet Gazetesi 13 Haziran 1991)

Reklamlar

3 thoughts on ““Uğur Mumcu Ölümsüzdür”

Add yours

  1. Ben dürüstlüğü, haksızlığa karşı koymayı , Kemalizmi, harama el uzatmamayı, sıra beklemeyi , saygı göstermeyi, gerçekçi olmayı babamdan öğrendim.
    Yaklaşık 1,5 hafta oldu canım babamın ileri derecede kanser olduğunu öğreneli. Bugün doğumgünüm, mutlu olmam gerek ama babamın kısıtlı ömrünün 1 gün daha kısalması demek.
    Haksızlık etmemek lazım ben sizden daha çok beraber oldum babamla, eşek kadar adam oldum hatta 40 yaş bunalımına bile girebilirim artık, ama gene de canınızın acısını anlayabiliyorum.
    Uzun zamandır kafamı kurcalayan bir soruydu , abim 1 haftadır Izmirde ona sordum, ” abi sen doktorsun, hasta kaybedebiliyorsun, ben ölüme çok normal bakıyorum ben garip miyim?”
    “hayır gerçekçi ve kültürlü bir adamsın” dedi, babamın öğrettikleri.
    Kitap çıktığı anda alıp okuyacağım.

  2. Babanız öldüğünde bir yakınım ölmüş gibi ağlamıştım. Çok değerli bir insandı.Hiç tanımadığım yüzünü bile görmediğim bir insana ben bu kadar üzülüyorsam sizinkini tahmin bile edemem. Benim üzüntüm bizim çocuklarımızın onlar gibi insanlarla aynı dünyada aynı zamanda yaşayamaması. Ama o yazdıkları ve yaşantısıyla üstün bir insandı. Evet ölümsüzdür. Çünkü bizler çocuklarımıza onu okutmaya ve anlatmaya devam edeceğiz .Bu kitap çok iyi bir fikir. Saygıyla…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: