Gold Dust

Bugün çok uzunca düşündüm, işin içinden çıkamadım. Yaşadığınız günlerden kalan kötülüklerin ardından, iyi olanı mı hatırlamak daha iyi, yoksa aynı durumlara düşmemek için kötü olanı mı… Kötü olanı hatırlamak, yüreğin yükünü ağırlaştırıyor çoğu zaman. İyi olanı hatırlamak ise, sanki aslında bir şey olmamış ve iyi olan aslında devam ediyormuş, gibi hissettiriyor insana…

Başlangıçlar hep tedirgin, hep o tedirginliğiyle de güzeldir… Sonra bazen her şey birbirine karışır. Geçmişin tortusu, geleceğin korkusuna karışır. Bu karman çormanlıktan nefes alabilmek zor olabilir çoğu zaman.

Belki de, hayat bir yanıyla kapanmayan defterlerden, diğer yanıyla da zamanla kapanması gereken yaralardan ibaret.

En azından hayatın – duyguyla bağlantılı – o yanı.

Hayata devam edebilmenin en önemli yanı unutma becerisine sahip olabilmek. Derslerini alıp, kötülüklerin dokunmasına izin vermeden daha umutlu zamanların olabileceğini bilerek.

Bu gecenin de notu bu olsun.

“do i have / of course i have beneath my raincoat, i have your photograph…

sun on your face / i am freezing that frame…

how did it go so fast they say as we are looking back

… and then we’ll understand

we had gold dust in our hands… ”

 

 

Okuma tavsiyesi: http://okuryazar.tv/index.php/alper-hasanoglu-askin-halleri.html

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: