Sana notlar: karın izi…

Uzun zamandır sana da, kendime de bir yazı yazmadığımı farkettim, aniden. Yazı, yazıyı yazınca açılan bir kaHelsinki, 2012, ÖMpı. Bir yazı diğerini, diğeri bir başkasını çağırır aslında.

Bugün uzun süre konuşmalardan sessizlik gelir ya, onu düşündüm. Bir sessizlik, bir dinleme.

Belki de olay şu, hayat çok karmaşık yolların ağzında durduğun zaman kendini belli eder. Öyle durur, sessiz ve derinden akan bir kaynak suyu gibidir, yüzeyde hafif izler bırakan ama çatlağın derinin en derinine kadar inmesinden de kaçamadığın olaylar.

Kar, tüm suların, tüm doğanın üzerine sessiz sedasız iner; pembeliğini tüm göğe salarak.

Bu kışın sakin uykusu belki, sana da, bana da, hepimize de iyi gelecek.

Nasılsa bugünümüzden ve dünlerimizden kaçış yok uzağa.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: