“O mahur beste çalar…”

Uzunca biz oturur, Müjgan ile bakışırdık. Müjgan’ın adı ağlaşmakla beraber kaldığı için, onunla bakışıp; az biraz da konuşmayı tercih ederdik… Konuştuktan sonra bir bakar sonra gülüşmeye başlardık. “Ohooo bu da mı oldu” derdi. İçimden geçen acıyı saklar: “Sorma bak bu da başımıza geldi” derdim. Sonra acıyı siler, hoooop gülüverirdik. Bir eksiğimiz ince belli bardaktaki demli çay olurdu. Onu da arada sırada demlerdik, inan. Bir de nasıl severdik Müjgan ile çay bardağında mutfak köşelerinde gizli gizli rakı içmeyi. Sahi, neden adam gibi rakı bardağı varken o küçücük çay bardağına saklanırdı ki rakı? Üzerine bir başka sohbetimizde Müjgan ile de konuşmamız lazım.

Eskilerden bahis açardık Müjgan ile… Öyle eski zamanlar esip geçtiğiyle kaldıktan sonra sadece bir tüy hafifliğinde olurdu konuşmalarımız. Güzeldi yani. Öyle uçar giderdi. Puuf, kayboluveren ağır günlerin kanlı canlı tek temsilcisi karşımdaki Müjgan olurdu. Anlatırken çünkü günler açılıverirdi gözümün önünde. Anlar açılıverirdi. Çok severdim o sohbetleri. O anlar, o sözler, o hatıralar, o gülüşler, o küfürleşmelerin hepsi gırla girerdi sohbetin içine. Hafızamın kapıları kapanır onun hayretle bakan yüzü kalırdı. Bir de demlenen çay veyahut gizlice içilen rakı. Malum saatine göre değişirdi servisi.

Müjgan ile sohbetimiz hep böyle akar giderdi. Nasıl ki hayat zaman zaman dönüveriyor, adına acı diye kalıcılaştırdığımız duygu buluyor nasılsa bizi her gün bir başka demde. Kocaman gitmez sandığın gençler, kadınlar, adamlar kaybolup gidiyor; yerin altında bir yerlere giriyor. Veyahut hayatının mazisine gömülüyor insanlar.

Müjgan öyle duruyor, dinliyor. O da uzunca anlatıyor. Dalıyoruz bazen derine, bazen de kıkırdıyoruz onunla.

Neyse, size belki bir gün neden ince belli çay bardağında rakı içtiğimizin sırrını veririm. Önce Müjgan ile konuşmam lazım, anlaştıktan sonra anlatabilirim.

Yok, biz sevmiyoruz Müjgan ile ağlaşmayı. O mahur beste çalmaya devam ediyor çoğu zaman içimizden usul usul; ama yok yok sevemiyoruz ağlamaları. Şarkıyı da dinliyoruz dönem dönem ama…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: